'Bambaşka Hayatlar', Cem Uçan'ın ilk öykü kitabı. Uçan, sanatçı kumaşı olan bir kalem sahibi ve onu ileride bir öykü ustası olarak görmemiz olası

31/03/2006 (51 defa okundu)

DİNÇER SEZGİN (Arşivi)

İnternet aşkları
Bambaşka Hayatlar ilk kitabı Uçan'ın. Anlatımda, kurguda, dilin rengine uygun görülen ağırlıkta, olaylar arası bağlantılarda, bağlantılardaki 'merak öğesi'nin dozunun ayarlanmasında, yeni bir söyleyiş bulma rahatlığında, konuşur gibi, doğallığı hiç yitirmeden yazma hünerinin yakalanmasında, şimdiden usta demekte sakınca bulmayacağımız bir kalem sahibi İzmirli yazarımız. Örneğin bir 'Ev' öyküsü var. Bir evin, uzun süre ortalıkta görünmeyen sahibini nasıl özlediğini anlatıyor bize. Şu daracık yere, o öyküden birkaç satır almadan edemeyeceğim; "Evin seni özlediğini düşünürsün. Bunca zaman yalnızlıktan sıkılmış olduğunu, karanlıkta, bin bir ürkütücü tıkırtının arasında hep seni beklediğini, kapının açılmasıyla birlikte sona eren hasretin coşkusunu düşünürsün. (...) Özlemiştir seni, ama aynı zamanda üzgündür, biraz da küskün. Onca zaman boyunca beklemiştir seni, aynen bıraktığın gibi bulabilmen için. Bekleyiş sürdükçe sabırsızlığı artmıştır." (s. 110).
İnternet aşklarından esinlenerek (sanıyorum) yazılan bir 'Kablodaki Mesaj' öyküsü var. İlk cümlemdeki "akıp giden yaşamın bir yerinden alınan bir kesit", sözüme 'cuk' oturan bir öykü. Kısacık ama, çağrışımı zengin, birkaç sayfada, şu an yaşanmakta olan internet sarasını ve yozlaşmayı çok güzel simgeleyen, tadına doyulmaz bir öykü. 'Korkunun Düşündürdükleri', 'Başka Bir Hayat', 'Bir Mektup Yaz', 'Bir Akşam' bu güzellik zincirinin öteki halkaları. Kitabın arka kapağında bu öyküler için "Sıradan bir şeyden hikâye çıkarmak, merak saikimizi yükseltip, aniden yarım bırakmak... Bambaşka hayatlardan, bitmemiş hikâyelere." deniliyor. Doğru bir saptama. Sanırım yazarlık, sanatçılık da bu. Herkes için sıradan olanın (görünen yüzün), herkese görünmeyen yüzünü ayrımsamak ve oradaki dramı yakalayıp, yazabilmek. Ondan bir öykü, bir roman çıkarabilmek. Cem Uçan, sanatçı dokusu, kumaşı olan bir kalem sahibi. Onu ileride bir öykü ustası olarak görmemiz elbette olası. Ama dilimizi çok seven biri olarak, söylemekte yarar görüyorum. Dil savrukluğundan kurtulacak, bu dili sevecek, iyi bilecek, örneğin yukarıdaki sözü 'merak saiki' söylemini yazdırmayacak kitabının arka kapağına. Örneğin ilk öykünün ('Senin İçin') ilk satırında "Daha önce defalarca kez söylemek istediklerimi..." gibi bir tümce ile çıkmayacak okurun karşısına. Sayılamayacak kadar çok noktalama yanlışı olmayacak, bu güzel öykülerde. Bambaşka Hayatlar'ı, bambaşka yazarlar yazar, sıradan olanlar değil. Hoş geldin Cem Uçan.